De montage van stuclijsten start bij de hoekoplossingen. Een zuivere versteksnede is hierbij bepalend voor het eindresultaat. Bij gipsen lijsten wordt de achterzijde vaak licht opgeruwd of bevochtigd om de hechting van het lijmgips te optimaliseren. Men brengt de lijm over de gehele lengte van het profiel aan, waarna de lijst met een gelijkmatige druk tegen de ondergrond wordt gepositioneerd. Het fixeren gebeurt direct op de stuclaag of het kale plafond.
Vlakverdeling vraagt om precisie. Het uitlijnen gebeurt met laserapparatuur of smetlijnen. Zodra de lijst op zijn plek zit, puilt de overtollige lijm uit de naden. Dit is noodzakelijk. Het garandeert een volledige vulling. Deze resten worden direct afgemest met een plamuurmes of een vochtige spons om een strakke aansluiting te verkrijgen. Bij grotere, zware gipsornamenten worden soms tijdelijke mechanische hulpmiddelen ingezet om het gewicht te dragen tijdens het uitharden van de mortel. Na droging volgt de fijnmazige afwerking. De naden tussen de profielstukken onderling en de overgangen naar de wand worden dichtgezet en gladgeschuurd. Zo ontstaat visueel één ononderbroken lijn die klaar is voor de uiteindelijke schilderbeurt.
In een monumentaal herenhuis zijn de plafonds na jaren van werking vaak voorzien van haarscheuren in de hoeken. De stucadoor kiest hier voor zware gipsen kooflijsten met een klassiek profiel. Door deze lijsten met lijmgips vast te zetten en de naden zorgvuldig af te messen, worden de structurele imperfecties onzichtbaar en krijgt de kamer zijn oorspronkelijke grandeur terug.
Bij de inrichting van een hotelkamer wordt vaak gezocht naar een luxe uitstraling zonder extreem hoge kosten. Hier zie je vaak de toepassing van perklijsten. Men brengt deze dunne kunststof profielen in rechthoekige kaders aan op de wandvlakken. Een lik verf erover en de wand lijkt op een ambachtelijke lambrisering, wat direct diepte geeft aan een anders vlakke gipsplaatwand.
Een vochtige badkamer vraagt om een specifieke aanpak. Gips zou hier door het vocht op den duur kunnen afbrokkelen of schimmelen. In deze situatie grijpt de vakman naar PU-lijsten (Polyurethaan). Deze zijn volledig waterbestendig. De lijsten worden met een sterke montagekit tegen het plafond geplakt, waardoor een strakke overgang ontstaat die bestand is tegen de dagelijkse stoom van de douche.
In moderne kantoren kom je vaak de 'zwevende' plafondlook tegen. Dit wordt bereikt met schaduwvoegprofielen. In plaats van een dikke sierlijst, zorgt dit profiel voor een strakke, diepe inkeping tussen wand en plafond. Het resultaat? Een minimalistisch schaduweffect dat kabels of onregelmatigheden in de stucstop verbergt zonder dat de ruimte zwaar aanvoelt.
Ornamentatie was oorspronkelijk noodzaak. Stenen kroonlijsten bij Griekse tempels dienden als waterkering. Pas later volgde de esthetische vertaalslag naar binnen. De Romeinen perfectioneerden het gebruik van gips als lichter alternatief voor natuursteen. Eeuwenlang bleef het trekken van lijsten puur handwerk op locatie. Stucadoors gebruikten houten sjablonen met een zinken profiel om de natte kalkmortel direct op de overgang van wand naar plafond in model te dwingen. Dit was een fysiek zwaar proces dat weken droogtijd vroeg.
In de 18e eeuw verschoof de productie naar het atelier. Mallen maakten herhaling mogelijk. De neoclassicistische bouwstijl draaide om symmetrie en strakke kaders. Gipsen elementen werden versterkt met natuurlijke vezels zoals jute of paardenhaar voor transportbestendigheid. Prefab avant la lettre. Het Modernisme in de 20e eeuw betekende bijna de doodsteek voor de stuclijst. Ornament werd gezien als overbodig. Veel historische plafonds zijn in deze periode onder zachtboard of gipsplaten verdwenen.
De huidige markt ontstond pas echt met de opkomst van polymeerchemie in de jaren '70. Kunststoffen zoals geëxtrudeerd polystyreen en later polyurethaan boden een lichtgewicht alternatief. Geen gesjouw meer met zware gipszakken. De techniek veranderde fundamenteel: van structureel verankeren naar simpel verlijmen. Vandaag de dag zien we een duidelijke splitsing tussen de ambachtelijke restauratiesector met minerale gipsmortels en de snelle afbouw in de woningbouw waar kunststof profielen domineren.