NEN-EN 1991-1-4
Laatst bijgewerkt: 15-06-2026
Definitie
De NEN-EN 1991-1-4 is een Europese norm (Eurocode 1, deel 1-4) die richtlijnen geeft voor het bepalen van de natuurlijke windbelasting op constructies bij het bouwkundig ontwerp van gebouwen en civieltechnische werken.
Omschrijving
Deze norm omvat de bepaling van windbelastingen op de gehele constructie, op delen van de constructie en op daaraan bevestigde elementen, zoals gevelbekleding, bevestigingen, veiligheidsschermen en geluidsschermen. De NEN-EN 1991-1-4 is van toepassing op gebouwen en civieltechnische werken met een hoogte tot 200 meter en op bruggen met een overspanning van maximaal 200 meter, mits deze voldoen aan de criteria voor dynamische respons. Het primaire doel is het voorspellen van karakteristieke windbelastingen op landgebonden constructies, hun componenten en aangehangen delen. De norm behandelt diverse aspecten, waaronder ontwerpsituaties, modellering van windbelastingen, windsnelheid en stuwdruk, en de bepaling van constructiefactoren en druk- en krachtcoëfficiënten.
Toepassingsparameters en Nationale Bijlagen
De berekening van windbelastingen volgens NEN-EN 1991-1-4 is afhankelijk van diverse parameters zoals de basiswindsnelheid, terreincategorie (ruwheid van het terrein), orografiefactor (invloed van landschapsvormen) en turbulentiefactor. Omdat specifieke waarden voor deze parameters kunnen variëren per regio, worden deze vastgelegd in nationale bijlagen (National Annexes). Deze bijlagen vullen de algemene norm aan met landspecifieke keuzes en waarden, zoals voor Nederland, om ervoor te zorgen dat de constructies voldoen aan de lokale bouwregelgeving en de vereiste constructieve veiligheid.