Kimbekisting

Laatst bijgewerkt: 21-02-2026


Definitie

Een kimbekisting is een tijdelijke mal die wordt gebruikt voor het storten van een verhoogde betonnen rand (de kim) op een vloer, dienend als stabiele basis en maatvoeringspunt voor de wandbekisting.

Omschrijving

In de gietbouw is de kimbekisting het startsein voor de verticale constructie. Zodra de vloer is uitgehard, zet de maatvoerder de lijnen uit en volgt de bekistingsploeg met deze smalle, lage mallen. De kim zelf is slechts een bescheiden randje beton, vaak niet hoger dan 10 tot 15 centimeter, maar zijn functie is cruciaal. Het dient als fysieke aanslag. De zware wandkisten die later geplaatst worden, rusten of klemmen direct op deze kim. Hierdoor staan de wanden direct op de juiste positie en op exact de juiste hoogte. Zonder kim zouden de wandpanelen gaan 'zwemmen' op de vloer of zou betonmortel aan de onderzijde wegvloeien tijdens het storten. Het is een simpel principe: een goede kim voorkomt een scheef casco.

Uitvoering in de praktijk

De maatvoerder begint. Smetlijnen markeren de verharde vloer en dicteren de exacte route van de toekomstige wanden. Langs deze lijnen plaatst de bekistingsploeg de lage mallen, meestal vervaardigd uit houten regels of specifieke stalen systeemonderdelen, die met slagpennen of klemmen onwrikbaar aan de vloer worden verankerd. Omdat de kim de basis vormt voor het volledige verticale casco, is een afwijking van slechts enkele millimeters direct van invloed op de maatvoering van de gehele verdieping.

De aanwezige stekken uit de vloer steken fier omhoog binnen de bekistingsruimte. Men stort de betonmortel handmatig of met een kleine kubel in de smalle stroken, waarbij het mengsel zorgvuldig wordt verdicht om grindnesten te voorkomen. De bovenzijde wordt vlak afgestreken. Na de initiële uitharding volgt de ontkisting en blijft een strakke, solide rand achter. Deze rand fungeert als een onwrikbare aanslag voor de zware wandpanelen die later tegen de kim aan worden gedrukt. Geen speling mogelijk. De kim staat.


Materiaalkeuze en systeemspecifieke varianten

In de praktijk maken we onderscheid tussen traditionele houtbouw en moderne systeembekisting. De houten variant bestaat vaak uit eenvoudige vuren regels of stroken multiplex. Flexibel. Goedkoop bij eenmalig gebruik. Maar het vereist vakmanschap en tijd om alles exact op de smetlijn te fixeren met slagpennen. Voor seriematige woningbouw of utiliteitsbouw zijn stalen systeemkimmen de standaard. Deze metalen profielen haken vaak direct in elkaar of maken deel uit van een specifiek wandbekistingssysteem zoals dat van Doka of Peri. Ze zijn maatvast. Onverslijtbaar bovendien. Bij tunnelgietbouw zie je vaak een geïntegreerde aanpak waarbij de kimbekisting nauw aansluit op de vloercyclus om de doorlooptijd te maximaliseren.

Verwarring met kimblikken en opstortingen

Vaak ontstaat er spraakverwarring tussen de kimbekisting en het kimblik. Hoewel ze op dezelfde plek zitten, hebben ze een totaal andere functie. Het kimblik is een stalen strook die dient als waterkering in de stortnaad; de kimbekisting is louter de mal die de vorm van de betonrand bepaalt. Ook het verschil met een 'opstorting' is relevant. Waar een kim primair dient als stelrand voor wanden, is een opstorting vaak een grotere structurele verhoging voor bijvoorbeeld een drempel of funderingsbalk. Soms wordt er gekozen voor een verloren kimbekisting. Hierbij blijft het bekistingsmateriaal, vaak een XPS-strook of een vezelcementplaat, na het storten zitten. Het fungeert dan direct als randisolatie. Slimme oplossing voor koudebruggen.

Praktijksituaties en toepassingen

Stelt u zich een bouwplaats voor waar een torenkraan een wandkist van achttien vierkante meter positioneert. De wind heeft vrij spel. Zonder die fysieke betonnen rand van de kim zou het centimeterwerk onderaan de wand een onmogelijke opgave worden. De kraanmachinist viert de kettingen, de bekistingsploeg drukt de zware stalen kist simpelweg tegen de gestorte betonrand aan. Vast is vast. De kim fungeert hier als een onverzettelijke aanslag die de horizontale krachten van de betonmortel tijdens de stort opvangt.

Waterdichte kelderwanden

In een natte bouwput voor een parkeergarage is de kimbekisting onmisbaar voor de waterhuishouding. Men plaatst hier de bekisting rondom een centraal opgesteld kimblik. Het resultaat na het storten? Een strakke betonrand waar de stalen strip fier uit omhoog steekt. Deze constructie zorgt ervoor dat de horizontale stortnaad tussen vloer en wand naar een hoger niveau wordt getild, waardoor de kans op lekkage door optrekkend grondwater aanzienlijk afneemt.

Snelheid in de tunnelbouw

Bij de seriematige woningbouw telt elke minuut in de cyclus. Maandagochtend wordt de vloer gestort. Maandagmiddag, zodra de beton voldoende is opgestijfd, worden de lijnen gesmeten en de kimbekisting gemonteerd. Dinsdagochtend zijn de kimmen al hard genoeg om de tunnelbekisting overheen te rijden. Hier dient de kim niet alleen voor de maatvoering. Het voorkomt ook dat de betonmortel van de wanden onder de bekisting doorloopt op de vers gestorte vloer. Geen slordige betonbaarden, maar een messcherpe aansluiting.

Kleine utiliteitsbouw met hout

Bij een kleinschalige aanbouw zie je vaak de traditionele methode. Twee vuren regels, exact parallel op 15 centimeter afstand van elkaar op de betonvloer geschoten. Hiertussen wordt met een emmer of kleine kubel handmatig beton gestort. Het ziet er ambachtelijk uit. Simpel. Doeltreffend. De bekistingsploeg controleert met een waterpas of de bovenzijde van de houten regels exact gelijk ligt, zodat de wandkisten die erop komen te staan direct zuiver te lood staan.


Normatieve kaders en maattoleranties

De kim vormt het juridische en technische nulpunt van de verticale constructie. Maatvoering is geen suggestie. Het is een eis. Volgens het Besluit bouwwerken leefomgeving (BBL) moet elk bouwwerk voldoen aan strikte fundamentele regels voor constructieve veiligheid. Hierbij speelt de NEN-EN 13670 een hoofdrol. Deze norm reguleert de uitvoering van betonconstructies en stelt onverbiddelijke eisen aan de toleranties van bekistingen. Een kimbekisting die buiten de gestelde marges valt, compromitteert de stabiliteit van de gehele bovenliggende wandstructuur. Fouten in de kim werken door. Ze cumuleren. Een afwijking onderaan betekent een scheve wand bovenaan. Dit raakt direct de wettelijke aansprakelijkheid van de aannemer bij constructieve gebreken.

Arbeidsomstandigheden zijn eveneens verankerd in de regelgeving rondom de kimbouw. De Arbowet schrijft een veilige werkomgeving voor tijdens de montage van zware bekistingselementen. De kim fungeert hierbij als een noodzakelijke fysieke borging. Het voorkomt dat zware wandpanelen gaan schuiven of onderuit lopen tijdens het stelproces met de torenkraan. Zonder de kim als aanslag ontstaan levensgevaarlijke situaties op de werkvloer. Daarnaast wordt in bestekken vaak verwezen naar de NEN 6722 (Voorschriften Beton – Uitvoering), die de esthetische en technische kwaliteit van het betonoppervlak en de stortnaden bewaakt. Een strakke kim is de basis voor een vloeidichte aansluiting die moet voldoen aan deze vigerende kwaliteitsnormen.


Historische ontwikkeling van de kimbekisting

De kimbekisting vond zijn oorsprong in de professionalisering van de gietbouw tijdens de wederopbouwperiode. Vroeger was beton vloeibaar goud zonder duidelijke grenzen aan de onderzijde. In de vroege dagen van gewapend beton stonden wandkisten vaak koud op de ruwe vloer. Lekverlies was troef. Grindnesten aan de voet van de wand vormden eerder regel dan uitzondering, simpelweg omdat de aansluiting tussen de verticale bekisting en de vaak nog onvlakke vloer niet waterdicht te krijgen was. De introductie van een gestorte betonrand — de kim — loste dit constructieve probleem op.

Van houten regel naar systeemoplossing

In de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw maakte de woningbouw in Nederland een enorme schaalsprong door de opkomst van de tunnelgietbouw. Snelheid werd leidend. De kimbekisting evolueerde in deze periode van een ambachtelijk getimmerd hulpstuk van vuren regels naar een industrieel instrument. Waar men voorheen vertrouwde op het timmermansoog en een paar grove houten regels om de voet van een betonwand in toom te houden, dwong de repetitie in de tunnelbouw tot een gestandaardiseerde aanpak. Maattoleranties werden strikter. Een afwijking onderin de tunnel betekende immers een cumulatieve fout in de rest van het casco.

Met de komst van gespecialiseerde bekistingsleveranciers verschoof de focus van improvisatie op de bouwplaats naar systeembeheersing. De stalen kimbekisting werd gemeengoed. Deze systemen boden niet alleen de nodige stijfheid om de hydrostatische druk van het vloeibare beton te weerstaan, maar zorgden ook voor een exact gedefinieerd 'nulpunt' voor de verdiepingshoogte. De laatste decennia is de technische evolutie vooral zichtbaar in de integratie van isolatiewaarden. De opkomst van de verloren kimbekisting uit vezelcement of hardschuim markeert de meest recente stap. Hierbij is de historische functie van de mal versmolten met de moderne noodzaak om koudebruggen bij de vloer-wandverbinding te elimineren. De kim is getransformeerd van een tijdelijk hulpmiddel naar een permanent onderdeel van de gebouwschil.


Vergelijkbare termen

Schalingsmateriaal | Bekistingsplaten | Betonbekisting

Gebruikte bronnen: