De realisatie van een infinity pool steunt op een uiterst nauwkeurige nivellering van de overlooprand. Deze rand fungeert als een vloeibare horizon. Een minimale afwijking in de waterpasinstelling verstoort de gelijkmatige waterfilm onmiddellijk. Het water wordt constant via inspuiters in de bodem of zijwanden van het bassin toegevoerd. Het peil stijgt. Het water vloeit over de weir wall. Een lager gelegen opvanggoot of verzamelbak vangt deze constante stroom op.
Het hydraulische systeem functioneert als een gesloten circuit waarbij een buffertank essentieel is voor de volumeregulatie. Bij betreding van het bad door zwemmers wordt het overtollige water direct naar deze tank afgevoerd. Sensoren bewaken hierbij de waterstand. De circulatiepomp voert het water uit de opvangvoorziening door de filterinstallatie en eventuele verwarmingsunits, waarna het via de injectoren weer in het hoofdbassin terechtkomt. Dit zorgt voor een ononderbroken circulatie. De stroomsnelheid en het debiet zijn hierbij exact afgestemd op de lengte van de overloopzijde om de visuele continuïteit te waarborgen. Vaak wordt gewerkt met specifieke wandafwerkingen die de overgang tussen water en lucht maskeren.
De meest toegepaste variant is de enkelzijdige infinity pool. Hierbij fungeert slechts één wand als overloopzijde, meestal de zijde die direct uitkijkt op een lager gelegen landschap of de zee. Voor een dramatischer effect kan men kiezen voor een hoekopstelling of een driezijdige overloop. Dit laatste wekt de illusie dat het zwembad als een eiland in de lucht zweeft. De techniek achter de meerzijdige variant is aanzienlijk complexer. Het debiet moet over de gehele lengte van de verschillende randen exact gelijk zijn om droge plekken op de wand te voorkomen.
Verwarring ontstaat vaak tussen de infinity pool en de perimeter overflow, ook wel een 'zero edge' zwembad genoemd. Hoewel de hydrauliek gelijkenissen vertoont, is het visuele doel wezenlijk anders. Bij een perimeter overflow stroomt het water aan alle zijden over in een smalle gleuf die gelijk ligt met de omliggende bestrating. Het wateroppervlak spiegelt hierdoor als een strakke glasplaat op het terras. Bij een infinity pool ligt de overlooprand juist lager dan de rest van de bekroning, waardoor het water letterlijk de diepte in lijkt te vallen. De 'knife edge' is een hybride vorm waarbij het water over de rand stroomt en direct in een verborgen gleuf verdwijnt, wat een vlijmscherpe scheiding tussen water en land oplevert.
Niet alleen de vorm, maar ook de afwerking van de overlooprand bepaalt het type. Men kan kiezen voor een 'disappearing edge' waarbij de tegels of het beton van de overloopwand exact dezelfde kleur hebben als het water of de achtergrond. Glas is een moderne variant. Een transparante overloopwand versterkt het gevoel van grenzeloosheid en wordt vaak toegepast bij dakterrassen. Hierbij dient het glas tevens als constructief element. De mechanische belasting van het water op dergelijke glaspanelen vereist specialistische berekeningen en hoogwaardige beglazing.
Het Besluit bouwwerken leefomgeving (BBL) vormt het juridische fundament. Geen discussie mogelijk. Wie een infinity pool op een dak of helling plaatst, krijgt te maken met strikte constructieve veiligheidseisen. Een constructieberekening door een erkend constructeur is verplicht. Het gaat om tonnen aan waterdruk die de constructie moet dragen. Daarnaast is valbeveiliging een kritiek punt. De rand van de overloop fungeert visueel als horizon, maar moet technisch voldoen aan de hoogte-eisen voor hekwerken als de valhoogte aan de buitenzijde significant is. Een esthetische wens mag de veiligheidsnorm nooit passeren.
NEN-EN 16582-1 geeft de algemene veiligheidseisen voor de structuur van privézwembaden. Dit geldt ook voor de stabiliteit van de overloopwand. Voor de hydraulische installatie is NEN-EN 16713-2 van belang. Deze norm richt zich op filtratiesystemen en het voorkomen van beknellingsgevaar bij aanzuigpunten. Bij infinity pools is de stroomsnelheid vaak hoog. Het risico dat haar of ledematen vastgezogen worden bij de afvoerpunten in de buffertank moet technisch volledig uitgesloten zijn. Mechanische weerstand van glazen wanden bij moderne varianten moet bovendien voldoen aan specifieke glasnormen voor permanente waterbelasting.
De Omgevingswet reguleert de lozing van zwembadwater. Chloorwater zomaar in de bodem laten trekken? Vaak verboden. Lokale verordeningen bepalen of het water via het vuilwaterriool of een specifieke infiltratievoorziening moet worden afgevoerd. Vooral bij het reinigen van filters, de zogenaamde backwash, komen hoge concentraties vuil en chemicaliën vrij. Het legen van de buffertank vereist afstemming met de lokale waterbeheerder. Meldingsplichten bij de gemeente zijn eerder regel dan uitzondering bij de aanleg van dergelijke omvangrijke installaties.