Polycarbonaatplaten, een brede noemer die veel meer omvat dan alleen de driewandige variant, kun je globaal opdelen in twee hoofdgroepen: massieve platen en kanaalplaten. Onze driedubbelwandige plaat, daar draait het hier om, is natuurlijk een kanaalplaat, maar er bestaan dus veel meer constructies. Belangrijk om te weten, want een verkeerde keuze kan je project aardig in de weg zitten.
Binnen de kanaalplaten – soms ook 'meervoudigwandige polycarbonaatplaten' genoemd, en wees voorzichtig met merknamen als Lexan of Makrolon die vaak generiek worden gebruikt, want dat zijn slechts producenten – zie je vooral variatie in de interne structuur en het aantal wanden. Elke configuratie heeft z’n eigen optimalisatie, begrijp je? Zo zijn er:
Het is van cruciaal belang de juiste variant te kiezen, want de prestaties, de levensduur en de uiteindelijke functionaliteit van je project hangen er direct mee samen. Dit is niet zomaar een keuze; dit is een investering.
De driedubbelwandige polycarbonaatplaat, een specialist in zijn soort, vindt u terug op plekken waar daglicht gewenst is, maar waar tegelijkertijd isolatie, veiligheid en duurzaamheid primeren. Dat is de kern. De toepassing is eigenlijk altijd een slimme afweging tussen transparantie en prestatie. Een paar concrete situaties om een helder beeld te krijgen:
Een driedubbelwandige polycarbonaatplaat is een bouwproduct, en dat betekent dat er wettelijke kaders en normen gelden. Deze zijn cruciaal, vooral omdat we het hebben over toepassingen in de bouw waar veiligheid, energieprestatie en duurzaamheid zwaar wegen.
De basis wordt gevormd door het Besluit bouwwerken leefomgeving (BBL), de opvolger van het Bouwbesluit 2012. Dit BBL stelt functionele eisen aan bouwwerken en de materialen die daarin worden verwerkt. Voor polycarbonaatplaten, zeker de varianten die als dakbedekking of gevelpaneel dienen, zijn met name de eisen aan constructieve veiligheid (denk aan wind- en sneeuwbelasting), brandveiligheid, en energiezuinigheid (isolatiewaarde) van groot belang. Ook de gebruiksveiligheid, specifiek de doorvalveiligheid bij daktoepassingen, valt hieronder.
Om aan deze BBL-eisen te voldoen, wordt veelal verwezen naar NEN-normen. Zo is er specifiek de NEN-EN 16153, een productnorm die de eigenschappen en beproevingsmethoden voor meerwandige polycarbonaatplaten beschrijft. Deze norm garandeert dat de platen voldoen aan vastgestelde kwaliteits- en prestatiecriteria. Daarnaast spelen andere normen een rol. De energieprestatie wordt bijvoorbeeld uitgewerkt in methoden zoals vastgelegd in de BENG-eisen (Bijna Energie Neutrale Gebouwen), waar de isolatiewaarde (U-waarde) van constructiedelen een directe impact op heeft. En voor de constructieve belasting – die sneeuw op je carport of de wind op je serre – zijn de NEN-EN 1991 (Eurocodes) leidend.
Vergeet tot slot de CE-markering niet. Dit is verplicht voor bouwproducten die binnen de Europese Unie op de markt worden gebracht. Het CE-teken geeft aan dat het product voldoet aan de geharmoniseerde Europese normen, wat in essentie een verklaring van de fabrikant is dat het product presteert zoals beloofd en geschikt is voor het beoogde gebruik binnen de wettelijke kaders.
De geschiedenis van de driedubbelwandige polycarbonaatplaat start natuurlijk bij de polycarbonaten zelf. Deze fascinerende polymeren, onafhankelijk ontdekt in de jaren '50 door General Electric en Bayer, boden vanaf het begin uitzonderlijke eigenschappen. Hun buitengewone slagvastheid en optische helderheid maakten ze direct interessant voor tal van toepassingen, ver buiten de bouwsector: denk aan veiligheidsbeglazing, helmen en zelfs compact discs.
Het duurde echter niet lang voordat de bouwwereld de potentie ervan inzag. Massieve polycarbonaatplaten werden al snel ingezet waar transparantie en onbreekbaarheid cruciaal waren. Maar met een groeiende focus op energie-efficiëntie en comfort, voldeed massief polycarbonaat, met zijn matige isolatiewaarde, niet meer aan alle eisen. De zoektocht naar een lichter, isolerender alternatief voor glas, dat toch de robuuste eigenschappen van polycarbonaat behield, leidde tot een cruciale innovatie: de ontwikkeling van de meerwandige plaat.
De introductie van de dubbelwandige constructie was een eerste grote stap. Door lucht, een uitstekende isolator, op te sluiten tussen twee polycarbonaatlagen, verbeterde de thermische prestatie significant. De driedubbelwandige polycarbonaatplaat volgde hieruit als een logische en noodzakelijke evolutie. Men realiseerde zich dat een extra wand en daarmee een extra luchtkamer de isolatiewaarde verder kon opvoeren, de stijfheid van de plaat vergrootte, zonder dat de lichttransmissie onaanvaardbaar werd verminderd of het gewicht excessief toenam. Deze ontwikkeling was een directe respons op de vraag naar betere isolatie voor onder andere serres, lichtstraten en overkappingen, waar zowel daglicht als een gecontroleerd binnenklimaat essentieel zijn. De driedubbele wand bleek een optimale balans te bieden tussen al deze tegenstrijdige eisen, waardoor deze specifieke configuratie een vaste waarde werd in moderne bouwtoepassingen.
Joostdevree | Nl.wikipedia | Bobex | Polyplaat | Exolongroup