De fixatie van wapeningsstaven of zaksluitingen start met het aanbrengen van een metalen binddraad voorzien van twee oogjes. Deze draad wordt handmatig om het te verbinden object geslagen. De haak van de draadsluiter grijpt vervolgens in beide lussen tegelijk. Door de handgreep krachtig naar achteren te trekken, zet de interne spiraalvormige as deze beweging om in een razendsnelle rotatie van de kop. De draad draait ineen. Dit proces tordeert het metaal tot een strakke, onwrikbare knoop.
Soms volstaat één haal. Bij dikker materiaal herhaalt de gebruiker de trekbeweging kortstondig om de gewenste spanning te bereiken; de uitgeoefende trekkracht is hierbij direct bepalend voor de uiteindelijke vastheid van de verbinding. Zodra de weerstand maximaal is en de draad strak tegen het materiaal aanligt, wordt de haak uit de gevlochten lus getrokken. De handgreep veert door een inwendig mechanisme vaak direct terug naar de beginstand. Klaar voor het volgende knooppunt. Geen overbodige polsbewegingen. Alleen lineaire kracht die transformeert in kinetische rotatie-energie.
De handmatige spiraalvlechter is de standaard op de bouwplaats. Compact. Betrouwbaar. De meest gangbare variant is de standaard drilbinder met een lengte van circa 300 millimeter, maar voor zwaarder vlechtwerk of dikkere binddraden worden verlengde modellen ingezet die meer koppel genereren. Daarnaast bestaat de automatische accuvlechtmachine, een apparaat dat de handmatige trekbeweging volledig vervangt door een elektromotor en een interne spoel draad, wat vooral bij grootschalige vloervlechtprojecten enorme snelheidswinst oplevert maar tegelijkertijd een forse investering vereist en kwetsbaarder is voor vervuiling door betonresten.
Hoewel de termen drilbinder en snelstropper vaak door elkaar worden gebruikt, neigt de term snelstropper vaker naar de lichtere varianten die in de logistiek of landbouw worden gebruikt voor het sluiten van zakken. In de wapeningsbouw spreekt men bijna uitsluitend over de draadsluiter of vlechtijzer.
Verwarring met de vlechttang komt vaak voor bij buitenstaanders. Het verschil is echter fundamenteel. De tang vereist een actieve, draaiende polsbeweging van de vakman en wordt gebruikt met draad op een rol die tijdens het proces handmatig wordt doorgeknipt. Een draadsluiter kan niet knippen. Hij werkt uitsluitend in combinatie met prefab binddraden die reeds op lengte zijn en voorzien zijn van twee voorgebogen lussen. Geen knipwerk. Alleen trekken. De draadsluiter is daardoor specialistischer en sneller voor repeterende verbindingen, terwijl de vlechttang universeler inzetbaar blijft voor incidentele fixaties.
Een uitgestrekte betonvloer van een distributiecentrum, waar honderden vierkante meters aan wapeningsnetten op hun plek moeten blijven liggen tijdens het storten. De vlechters lopen gebukt over de matten. In hun hand de draadsluiter. Bij elk kruispunt van de stalen staven gaat er een prefab binddraadje onderdoor. Eén snelle, krachtige trekbeweging aan de handgreep en de haak draait de lussen in een fractie van een seconde muurvast. Geen gedraai met de pols, alleen het mechanische geluid van de spiraal die zijn werk doet.
Stel je de logistieke verwerking van zware zandzakken voor bij een dijkbewaking. Snelheid is hier cruciaal. Een medewerker legt een binddraad om de hals van de jute zak, steekt de haak van de snelstropper door de ogen en trekt. De zak is onmiddellijk verzegeld. Geen geklungel met knopen of touw dat doorslipt bij natte omstandigheden.
Ook bij het plaatsen van een degelijk gazasraster rondom een bouwterrein bewijst de draadsluiter zijn nut. Het spannen van de draad tussen de staanders en het gaas vraagt om een constante, strakke fixatie. De monteur trekt de drilbinder aan, de draad tordeert precies strak genoeg tegen de paal aan en hij stapt direct door naar de volgende meter. Efficiëntie pur sang. Het gereedschap blinkt uit in dit soort repetitief werk waarbij elke seconde tijdwinst zich over de hele dag vertaalt in honderden extra verbindingen.
Geen overbodige belasting van het polsgewricht. De Arbeidsomstandighedenwet stelt duidelijke kaders voor repeterende bewegingen op de bouwplaats. Werken met een traditionele vlechttang veroorzaakt vaak een hoge statische belasting door de constante, krachtige rotatie vanuit de pols, een beweging die bij de draadsluiter vrijwel volledig is geëlimineerd. De lineaire trekactie van de arm is ergonomisch superieur. Het Arbobesluit verplicht werkgevers immers om de fysieke belasting tot een minimum te beperken. Dit maakt de inzet van een draadsluiter of drilbinder niet alleen een keuze voor snelheid, maar ook een noodzakelijke preventieve maatregel tegen RSI-gerelateerde klachten bij vlechters en installateurs die dagelijks honderden verbindingen maken. Ergonomie direct toegepast in de praktijk.
Stabiliteit is de norm tijdens de stort. NEN-EN 13670 beschrijft de uitvoering van betonconstructies en stelt strikte eisen aan de fixatie van de wapeningskorf. De wapening mag onder geen beding verschuiven door de druk van het vloeibare beton of de intense trillingen van een trilnaald. De draadsluiter borgt deze stabiliteit door een snelle, reproduceerbare trekspanning op de binddraad te leveren. Hoewel de norm de gereedschapskeuze vrijlaat, moet de verbinding sterk genoeg zijn om de constructieve integriteit en de voorgeschreven betondekking te garanderen. Bij de overstap naar elektrische accuvlechtmachines krijgt de vakman bovendien te maken met de Machinerichtlijn. CE-markering en periodieke elektrische keuringen worden dan relevant voor de veiligheid op de werkplek. Een onwrikbaar resultaat is het doel.