Dispensatie

Laatst bijgewerkt: 14-01-2026


Definitie

Een formele ontheffing van een specifieke verplichting, zoals het afwijken van bepalingen in een collectieve arbeidsovereenkomst (cao) of technische normstelling.

Omschrijving

In de bouwsector is dispensatie vaak de enige juridische route om legaal af te wijken van vastgelegde CAO-afspraken. Het is een noodventiel. Zonder dit instrument zouden bedrijven in specifieke situaties vastlopen in rigide regelgeving die de bedrijfsvoering belemmert. Vooral binnen de CAO Bouw & Infra is het een bekend fenomeen waar de Vaste Commissie over oordeelt. Het gaat hierbij niet om een vrijblijvend verzoek; de aanvrager moet aantonen dat naleving van de standaardregels onredelijk is of de continuïteit van het werk in gevaar brengt. Een werkgever kan bijvoorbeeld dispensatie aanvragen voor loonbetalingen wanneer er gewerkt wordt met specifieke doelgroepen die buiten de reguliere loonschalen vallen.

Uitvoering en procedurele gang van zaken

De indiening en toetsing

Het proces rondom dispensatie start steevast met een lijvig dossier. De aanvrager legt dit voor aan een toetsingsorgaan, zoals de Vaste Commissie bij de CAO Bouw & Infra. Men begint bij de bewijslast. De onderneming moet hierin zwart-op-wit aantonen dat de standaardregels leiden tot onbillijkheid of de continuïteit van het werk direct bedreigen. Het is een juridische balansoefening. Terwijl de commissie de stukken bestudeert, wordt de precedentwerking gewogen; een ontheffing mag het fundament van de collectieve afspraken niet uithollen. Soms volgt een hoorzitting. Hier krijgt de werkgever de ruimte om de cijfers en operationele knelpunten mondeling toe te lichten, wat vaak de doorslag geeft bij complexe organisatiestructuren.

Technische gelijkwaardigheid en besluitvorming

Bij technische dispensaties, zoals afwijkingen van specifieke NEN-normen of bouwbesluitvoorschriften, verschuift de focus naar technische gelijkwaardigheid. De uitvoerder overlegt in dergelijke gevallen vaak rapporten van externe deskundigen. Deze rapportages moeten onomstotelijk bevestigen dat de alternatieve methode geen afbreuk doet aan de constructieve veiligheid of de kwaliteit van het bouwwerk. De commissie stelt kritische vragen. Is er sprake van een unieke situatie? De uitkomst kristalliseert zich uiteindelijk in een formeel besluit. Dit document specificeert nauwkeurig voor welke periode en voor welke onderdelen de uitzondering geldt. Alles wordt vastgelegd. Zonder deze schriftelijke bevestiging blijft de oorspronkelijke verplichting namelijk onverkort van kracht in de dagelijkse praktijk.


Verschijningsvormen in het arbeidsrecht

Integrale versus partiële ontheffing

Binnen het raamwerk van de CAO Bouw & Infra is dispensatie geen eenheidsworst. Men maakt een fundamenteel onderscheid tussen de volledige ontheffing en de specifieke, artikelsgewijze variant. De eerste ontslaat een werkgever van het integrale pakket aan collectieve afspraken. Dit komt zelden voor. Vaker ziet men de deel-dispensatie. Denk hierbij aan afwijkende werktijden voor specialistische ploegendienst bij infrastructurele projecten die de nachtelijke uren opslokken, of specifieke afspraken voor leerlingbouwplaatsen. De reikwijdte is hierbij strikt afgebakend tot dat ene knelpunt.

Pensioendispensatie

Een categorie apart vormt de ontheffing voor deelname aan het bedrijfstakpensioenfonds (bpfBOUW). Het is een mijnenveld. Hierbij wenst een onderneming de werknemers bij een eigen, reeds bestaand fonds onder te brengen. De eisen zijn genadeloos streng. Gelijkwaardigheid van de pensioenregeling is het absolute sleutelwoord, waarbij actuariële berekeningen moeten aantonen dat de werknemer er onder de streep niet op achteruitgaat. Het is vaak een slepende procedure die losstaat van de reguliere CAO-commissie.


Technische en normatieve varianten

In de dagelijkse bouwtechniek wordt de term vaak gebruikt als synoniem voor het principe van gelijkwaardigheid. Het Bouwbesluit, tegenwoordig vertaald naar het Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl), biedt die ruimte. Een architect kiest bijvoorbeeld voor een innovatief brandveiligheidssysteem dat niet letterlijk in de gestandaardiseerde tabellen van de NEN-normen staat beschreven. De controlerende instantie verleent dan in feite dispensatie van de specifieke prestatie-eis. Mits de veiligheid gewaarborgd blijft.

Projectgebonden versus generieke ontheffing

Het onderscheid in tijdsduur en bereik is cruciaal voor de juridische aansprakelijkheid. Men kan onderscheid maken tussen:

  • Projectspecifieke dispensatie: Een eenmalige afwijking die alleen geldig is voor dat ene unieke bouwwerk, vaak ingegeven door monumentale status of extreme omgevingsfactoren.
  • Bedrijfs- of systeemdispensatie: Een bredere toelating voor een nieuw ontwikkeld bouwsysteem dat vaker wordt toegepast, waarbij de fabrikant de dispensatie als een soort certificaat hanteert.

Het is een grijs gebied tussen de letter en de geest van de wet. Soms is een ontheffing tijdelijk. Bijvoorbeeld tijdens een pilotfase van een circulair bouwproject waarbij de huidige regelgeving de innovatie nog in de weg staat.


Praktijksituaties en toepassingen

Een aannemer voert groot onderhoud uit aan een rijksweg. Het werk moet uitsluitend 's nachts gebeuren om de verkeersdoorstroming te garanderen. De rusttijden in de standaard CAO knellen. Via dispensatie krijgt de uitvoerder toestemming voor een afwijkend ploegenrooster. Kortstondig, maar noodzakelijk.

De transformatie van een industrieel pand naar luxe lofts loopt vast op de trapafmetingen. De historische trap heeft te smalle treden voor de huidige regelgeving. De architect toont met een simulatie aan dat de vluchtveiligheid gewaarborgd blijft. Gelijkwaardigheid. De gemeente verleent hierop dispensatie van de prestatie-eisen uit het Bbl.

Een gespecialiseerd funderingsbedrijf wil buiten het bedrijfstakpensioenfonds blijven. Zij bieden hun personeel al decennia een eigen regeling met hogere dekking. De Vaste Commissie toetst de actuariële berekeningen. Alles moet kloppen. Pas na bewezen gelijkwaardigheid volgt de formele ontheffing.

Innovatie in de isolatiewereld. Een start-up gebruikt een nieuw type bio-based materiaal dat nog geen officiële NEN-normering heeft. Bij een pilotproject op een leerlingbouwplaats verleent de toezichthouder projectgebonden dispensatie. Zo krijgt de techniek de kans zich in de praktijk te bewijzen zonder direct aan alle standaardstempels te voldoen.


Juridische grondslagen en het arbeidsrecht

De juridische fundering voor ontheffing van collectieve afspraken rust stevig op de Wet op de collectieve arbeidsovereenkomst (Wet CAO) en de Wet op het algemeen verbindend en onverbindend verklaren van bepalingen van collectieve arbeidsovereenkomsten (Wet AVV). Wanneer een cao door de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid algemeen verbindend is verklaard, ontstaat er een dwingende rechtsmacht voor de gehele sector. Ontsnappen aan deze werkingssfeer kan niet zomaar. Het verzoek tot dispensatie wordt strikt getoetst aan de criteria uit het Besluit aanmelding van collectieve arbeidsovereenkomsten en vorderingen tot algemeenverbindendverklaring. Geen lichte kost voor een ondernemer. De bewijslast is aanzienlijk; men moet aantonen dat specifieke bedrijfskenmerken naleving van de sectorale normen onredelijk maken.


Publiekrechtelijke kaders in de bouwtechniek

Binnen de technische bouwregelgeving is de term onlosmakelijk verbonden met de gelijkwaardigheidsbepaling uit het Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl), de opvolger van het Bouwbesluit 2012. Artikel 4.7 van het Bbl vormt hierbij de juridische kapstok. Het biedt de ruimte om af te wijken van de strikte prestatie-eisen die de wet stelt aan bouwwerken. Men moet dan wel onomstotelijk bewijzen dat het alternatief minstens dezelfde mate van veiligheid en gezondheid waarborgt. Dit is een publiekrechtelijk proces waarbij de gemeente als bevoegd gezag optreedt. Zonder een formeel besluit op basis van deze wetgeving is elke afwijking van de norm simpelweg een overtreding. De NEN-normen dienen hierbij vaak als referentiekader voor de toetsing, ook al is de dispensatie juist bedoeld om van de letter van die norm af te wijken.


Historische ontwikkeling en wetstechnische oorsprong

De noodzaak voor dispensatie groeide parallel aan de juridisering van de bouwsector. Het is een instrument dat ontstond toen centrale regels te knellend werden voor de grillige praktijk van de bouwplaats. De Wet op de collectieve arbeidsovereenkomst (Wet CAO) uit 1927 vormde het startpunt. Het bood het fundament voor collectieve afspraken. Maar pas met de invoering van de Wet AVV in 1937, waarmee cao-bepalingen voor een hele sector dwingend werden, ontstond de behoefte aan een formeel ontsnappingsmechanisme. Bedrijven met een unieke bedrijfsvoering liepen vast. Dispensatie werd het juridische ventiel. Technisch gezien was er voor 1992 nauwelijks sprake van een eenduidig dispensatiebeleid. Elke gemeente hanteerde eigen bouwverordeningen. Lokale ambtenaren beslisten over uitzonderingen op basis van eigen inzichten. Dat veranderde fundamenteel met de komst van het eerste landelijke Bouwbesluit in 1992. Hierin werd het gelijkwaardigheidsbeginsel formeel vastgelegd. Het verving de willekeur door een systeem van technische bewijslast. De focus verschoof van 'mag het?' naar 'bewijs dat het veilig is'. De laatste grote transitie vond plaats met de overgang naar de Omgevingswet en het Bbl, waarbij de procedure rondom technische ontheffingen verder is gestandaardiseerd en geïntegreerd in het publiekrechtelijke vergunningstelsel.

Gebruikte bronnen:

Bronnen:

Fnv